Zo verkruimelt het koekje.*

Een meisje ligt over een stapel blokken.

Haar lichaam heeft dezelfde trapvorm als de blokken. Dat rare lijf, en ook die drakenvinnen op haar rug, zijn in werkelijkheid niet mogelijk. Maar we kijken naar een tekening en in een tekening kan alles.

Het meisje kijkt tevreden, vriendelijk zelfs, alsof ze haar vreemde houding heel normaal vindt. Misschien denkt ze wel: ‘Ach, zo gaan de dingen nou éénmaal’.

Ze kijkt al uit naar wat volgen gaat. Een moment waarop ze haar benen weer kan strekken.Maar misschien besluit ze wel gewoon zo te blijven liggen.
(...)**

* ‘Zo verkruimelt het koekje’ is een letterlijke vertaling van ‘That’s the way the cookie crumbles’, een Amerikaans/Engels spreekwoord, dat ‘Zo gaan de dingen nou éénmaal’ betekent.

** Dit is het begin van de introductie van het boekje 'Zo verkruimelt het koekje'